۱- این روزها یزیدیان آل خلیفه عرصه را بر شیعیان سالار شهیدان چنان بسته‌اند که باید منتظر عاشورایی خونین در بحرین باشیم. سکوت جهان در برابر جنایات آل خلیفه این جماعت را چنان «هار» کرده که کم کم به ریشه‌کنی تشیع از بحرین می‌اندیشند و از سوی دیگر حمایت همه‌جانبه جهان استکبار از حاکمان بحرین موجبات «مستی» آنان را فراهم آورده تا آنجا که برای سرکوبگری‌های خود حد و مرزی نمی‌شناسند و از هر شیوه و ابزاری جهت به بن بست کشاندن انقلاب مردم بحرین بهره‌ می‌گیرند.

حمایتهای روزافزون عربستان، قطر، امارات و کویت از حاکمان بحرین و تلاش آنان برای تسلیح و تجهیز آل خلیفه، استقبال گرم مقامات انگلیسی و شخص دیوید کامرون از شیخ حمد بن عیسی آل خلیفه حاکم غاصب بحرین و اقامت طولانی‌مدت او در انگلیس در هفته اخیر و حمایتهای پی در پی مقامات وزارت خارجه و دفاع آمریکا و حتی شخص اوباما از حاکمان بحرین و سرکوبی قیام مردم این کشور، گوشه‌هایی از پشت‌گرمی‌های آل طبقه است که علنی شده است.

۲- لازم به تذکر نیست که چشم امید مردم مسلمان بحرین بعد از خدا به سوی تنها حکومت اسلامی جهان یعنی جمهوری اسلامی است و آشکار است که باتوجه به فضای موجود و موقعیت خاص جغرافیایی بحرین، مهمترین و در عین حال منحصر به فردترین حمایتی که می‌توان از انقلابیون بحرین نمود پشتیبانی سیاسی – تبلیغی از این انقلاب و انعکاس مظلومیت مسلمانان انقلابی این کشور در سطح بین‌المللی است.

از ابتدای قیام شیعیان بحرین در بهمن ماه سال گذشته تا به امروز، آل خلیفه به مدد وجدان خفته رسانه‌های بین‌المللی، راه فریاد را بر مردم تحت ستم این جزیره بسته و با خیال راحت به قتل و غارت و سرکوب مشغول شده است تا آنجا که حتی کودکان شیرخواره نیز در این مسیر قربانی خشونت‌های آل خلیفه شده و به شهادت رسیده‌اند. در چنین موقعیتی مبرم‌ترین نیاز برادران و خواهران شیعه ما در بحرین، رساندن صدای مظلومیت و خواسته‌های بحق آنها به گوش جهانیان است.

۳- متاسفانه پس از گذشته چند ماه از شروع حرکت انقلابی شیعیان در بحرین، شور حمایت از آنان در ایران اسلامی سرد شد و پیشامدهای گوناگون فکر و ذهن ما را از توجه به مساله بحرین منحرف کرد.
دیگر ماه‌هاست که خبری از تجمعات پرشور دانشجویی و حرکتهای خودجوش مردمی درحمایت از مردم بحرین نیست! و حتی رسانه‌های ما هم دیگر با آن شور و نشاط اولیه حوادث بحرین را بازتاب نمی‌دهند و به عنوان نمونه پس از پخش چند نماهنگ در خصوص حوادث بحرین از شبکه‌های مختلف سیما در بهار سال جاری دیگر حتی برای یک بار هم شاهد پخش آنها نبوده‌ایم. این ورود پرشور و خاموشی پس از آن نشان از آن دارد که ما هنوز متوجه تکلیف خود در این خصوص نیستیم!

۴- دیر نیست که تداوم وضع موجود در بحرین کار را به جایی می‌رساند که شاهد عاشورایی دیگر در بحرین باشیم. آن هم در حالی که در جوار این جزیره، یک ملت مسلمان و انقلابی عظیم با عشق فاطمی در دل و خون علوی در رگ، توانمند و مقتدر ایستاده است!

اگر خدای نکرده کربلا در بحرین تکرار شود ما چه پاسخی برای امام عصر(عج) خواهیم داشت؟ آیا از ما نخواهند پرسید که شما بودید و شیعیان بحرین را سربریدند؟ شما بودید و شیرخوارگان بحرینی را به جرم محبت علی‌اصغر حسین(ع) خفه کردند؟ شما بودید و نوامیس شیعه را به اسارت بردند؟ آن هم در اسارتگاههایی که گرگان تجاوزکار انگلیسی اداره آن را بر عهده دارند!؟

۵- اگر وکلا و حقوقدانان متدین ایران در یک حرکت تخصصی لایحه‌ای در خصوص موارد مکرر نقض حقوق بشر، حقوق کودکان و حقوق زنان، جنایت علیه بشریت و… در بحرین تنظیم نموده و به تمامی مراجع بین‌المللی مرتبط با این امور ارائه دهند، اگر پزشکان و پرستاران غیرتمند ایرانی در حمایت از همکاران اسیر و تحت شکنجه خود در بحرین وارد عمل شده و از طریق تبلیغات جهانی و سازمانهای بین‌المللی مربوطه در مسیر حمایت و آزادی همکارانشان بکوشند، اگر داوطلبان و جوانان عضو هلال احمر حرکتی نمادین و تبلیغی به نفع ستمدیدگان بحرینی انجام داده و هزاران هزار نامه و یادداشت به سازمان صلیب سرخ جهانی ارسال کنند، اگر هنرمندان و اهالی فرهنگ با استفاده از سازمان یونسکو رفتارهای وحشیانه آل خلیفه را به چالش بکشند، می‌توانیم امیدوار باشیم که حوادث بحرین سرانجامی عاشورایی پیدا نکند!

۶- و خدا نکند که ملت مسلمان ایران و شیعیان علی و فاطمه و حسین و زنیب علیهم‌السلام تماشاچیانی خاموش باشیم و تکرار کربلا در بحرین را به تماشا بنشینیم.

منبع: جهان نیوز